De laatste dagen ging de communicatie een beetje haperend, vlak voor de terugkomst van de reizigers hebben we toch nog een bericht ontvangen. Er zitten een paar haperingen in de berichten, maar de grote lijn is wel duidelijk. Maandag gaan we de groep weer ophalen op Schiphol, hieronder de laatste berichten:

Hoop dat de SMS doorgekomen is dat de laptop van Reijer kapot gegaan is. Met ons is alles verder wel goed maar we hebben dus geen verslagen meer kunnen schrijven en sturen. Er is ook bijna niemand deze week nog naar Granada geweest dus jullie moeten het hier mee doen. We gaan zo eten, dus nu ook al geen tijd om iets meer te schrijven. Bovendien is er maar 1 laptop in dit hotel voor de hele groep. En iedereen wil graag..

De bouw is af, d.w.z. de nieuwe lokalen zijn gereed voor gebruik, geverfd en al¡ En 2 oude lokalen zijn ook geheel opgeknapt, er is een stenen pad anex waterafvoer gelegd en de elektriciteit is vandaag op het nippertje gereed gekomen, vlak voor vertrek. Tijdens de tests bleken er natuurlijk wat foutjes in de bedrading te zitten. Op tijd opgelost, zelfs zonder netvoeding, wna de stroom in Ons deel van Tepeyac was sinds gisterochtend uitgevallen. Maar met het aggregraat van de aannemer konden we wel net doen alsof er stroom was.

Nu is een voor ons doen zeer luxe hotel, met zwembad waar de helft van de groep gelik ingeplonst is¡ Straks eten, morgen vrij en slot diner en zondag 04.00 uur vertrek uit het hotel naar het vliegveld. We zijn vroeg gewend, meestal rond 06.00 uur opstaan, maar 03.30 opstaan slaaat wel weer alles...

Donderdag afscheidritueel geahd met leraren, kids en dorpsbewoners, ze hebben gezongen en gedanst voor ons en we moesten ook mee dansen natuurlijk. Erg leuk¡ En we hebben een cheque overhandig met nog 9000 dollar die besteed kan worden aan de school in Tepeyac, voor een nieuw dak, meubilair, extra leraar, schooluniformen voor de a (hier hield het bericht op....)

Daarna kwam dit bericht: Vanaf dinsdag veel werk verzet.Het ging er steeds meer op lijken dat we de nieuwbouw geheel af zouden krijgen en dat motiveerde om er flink tegen aan te gaan. Voor de nieuwbouw betekende dat veel verfwerk, toegangspad aanleggen, wat niet geheel in een keer goed ging want door een waterleidingbreuk was een deel wat aangelegd was alweer weggespoeld... Dus vrolijk opnieuw. De vloer in de lokalen werd vol rode tegeltjes gelegd, waarna er rode voegen ingewreven werd.
Deuren werden ook ter plekke gemaakt, allemaal laswerk. Gewoon een stalen rechthoekig frame, wat dwarsbalkjes ertussen, plaatwerk erover en klaar. Moet nog wel gevef worden want zonder verf ziet het er niet uit. De deur van een inpandige kast werd zo ook in elkaar gelast, paste niet, waarna de schanieren weer losgezaagd werden, en opnieuw, paar millimeter hoger, past weer niet en het slot van dit liedje was dat de volgende dag de deurpost opengebikt werd zodat de opening 3 cm groter werd...
En ondertussen zat de Elektricsche ploeg te springen om de lasser die een klusje voor hun moest doen Lang wachten dus, tja, gaat hier een beetje anders dan zoals wij gewend zijn. Goed om te ervaren.
Zoals geschreven is hetgeen we af wilden maken dus af en er is geld voor het resterende opknapwerk. Donderdag en vrijdag 3 afscheidsritueeltjes gehad. Die van de leraren en het dorp is al kort beschreven. Was in de ochtend¨pauze¨ en prachtig. ´s middags hebben we bier gehaald van ons stamcafe een kilometer verderop en samen met de bouwlui een borrel gedaan te (en ook hier hield het weer op)